مؤلف گويد : « كنت وليّا و آدم بين الماء و الطّين » قول امير المؤمنين - كرّم اللّه وجهه - مطابق حديث مسطور است ؛ زيرا كه ولى به معنى والى نيز آمده . منقبت : عن انس قال رسول اللّه : « يا انس ، انطلق فادع لى سيّد العرب يعنى عليّا . فقالت : عايشه : الست سيّد العرب ؟ فقال : انا سيّد ولد آدم و لا فخر و علىّ سيّد العرب . فلمّا جائه ارسل رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - الى الانصار فاتوه . فقال لهم : يا معشر الانصار ، اادلّكم على ان تمسكتم به لن تضلّوا بعدى ؟ قالو : بلى ، يا رسول اللّه . قال : هذا علىّ ؛ فاحبّوه بحبّى و اكرموه مكرمتى فانّ جبرئيل امرنى بالّذى قلت لكم عن اللّه . » ترجمه : از انس مالك مروى است كه گفت رسول : « اى انس ، برو و بخوان از براى من سيّد و بزرگ عرب را ؛ يعنى مرتضى على را . پس گفت عايشه - رضى الله عنها : آيا نيستى تو سيّد و بزرگ عرب ؟ فرمود : من سيّد و بزرگ فرزند آدمم و در اين فخر نيست و على است بزرگ و سيد عرب . آنگاه آمد على پيش رسول ، فرستاد به سوى جماعت انصار . چون آمدند ، گفت رسول مر ايشان را : اى گروه انصار ، آيا راه نمايم مر شما را به چيزى كه اگر با او دست زنيد هرگز گمراه نشويد بعد از من ؟ گفتند : بلى يا رسول اللّه . فرمود : اين على است ؛ دوست داريد اين را به واسطهء دوستى من و گرامى داريد به سبب گرامى داشتن من و به درستى كه جبرئيل امر كرد مرا از جانب اللّه تعالى به آنچه گفتم مر شما را . » منقبت : قال النّبى - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : « يأتى النّاس يوم القيمة بالاعمال فلا ينفعهم الّا من قبلت انا و على بن ابى طالب عمله بعد قبول الامّة . » ترجمه : از ابى امامهء باهلى مروى است كه گفت رسول : « مىآيند مردمان به روز قيامت به عملهاى خود . پس سود نكند ايشان را اعمال ايشان مگر كسى را كه بپذيرم من و على اعمال او پس از پذيرفتن امّت . »